Casella, leefgemeenschap in beweging nov. 2011

Casella, een huisje langs de weg. Stad Gods nov. dec. 2011

 

In een van onze vieringen lazen we het verhaal dat Josua verkenners uitstuurt om' het Beloofde Land te verkennen.

En ze kwamen terug met goed en slecht nieuws. Het goede nieuws kwam in de vorm van een enorme druiventros en het slechte waren de 'reuzen' in het beloofde land.

Als overweging had ik een stukje genomen uit Het verhaal gaat. Van Nico ter linden: 'De eeuwige strijd tussen angst en verlangen. Het verlangen zet ons in beweging. We trekken uit het land of het huis waaraan we zijn ontgroeid. We verlangen naar vrijheid. Maar we zijn er tegelijk bang voor, want we betreden onbekend terrein. Wie treffen we daar aan? Zullen we wel vinden wat we zoeken?...Angst en verlangen bepalen hoe wij de wereld en de mensen waarnemen. Zij kleuren ook onze verhouding tot God. Angst ontwerpt God als een almachtige dreigende God. Dan is God geen gezel, vriend, geen zorgende vader of moeder, geen goed herder.

Maar er is ook een vreze des Heren die 's mensen verlangen voedt die hen doet groeien in vertrouwen en levenslust. Dat is de God van Mozes en Josua...'

Na de viering vroeg een jong stel me een kopie van dat stukje overweging.

Het had hen geraakt! Ze wilden het graag delen met een vriend van hen, die zo graag wilde geloven maar het niet kon. Hij voerde voortdurend strijd in zichzelf. Voor hem zou deze tekst een bemoediging zijn.

Als lied zongen we: God roept de mens op weg te gaan, zijn leven is een reis: Verlaat wat je bezit en ga naar land dat ik u wijs.

God geef ons moed om door te gaan uw weg door de woestijn en laat uw zoon een laaiened vuur, de nieuwe Mozes zijn!

Angst en verlangen, kleuren ons leven. Verlangen helpt ons een stap te zetten en dan zijn we onderweg...